__TOC__ Ross ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1)
urobione w początkach XIX wieku od angielskiego i szkockiego nazwiska Ross, od → przylądek
Ross ()
(1.1) (1.2-3)
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) rumak (1.2) koń (1.3) głupek, osioł temat słowotwórczy (2.1) dotyczący rumaka, konia, koński
(1.1)Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim (1.2-3)Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
(1.1) Der König saß auf einem edlen Ross. → Król siedział na szlachetnym rumaku.
(2.1) w złożeniach Ross + (np. Rossapfel)
(1.1) edler / feuriger / stolzer / schwarzer / weißer Ross • Ross wiehert
(1.1) Pferd
Rössel , Rössl rossig
Ross und Reiter nennen • wie einem lahmen/kranken Ross zureden • auf einem hohen Ross sitzen • hoch zu Ross