__TOC__ vertex ()
rzeczownik (1.1) szczyt, najwyższy punkt (1.2) wierzchołek (np. wielokąta, wielościanu, grafu)
(1) vertex; vertices lub vertexes
→ szczyt < → obrócić
vertex ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wir (1.2) szczyt, wierzchołek (1.3) biegun (1.4) głowa (1.5) najwyższa władza
(1.1-5) vertex, verticis
(1.2) in verticem → pionowo • a vertice → z góry (1.3) austrinus vertex → biegun południowy (1.4) vertice raso → z ogoloną głową
verso, verto versus versus verticalis