τέρμα ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) stacja końcowa, pętla (autobusowa, tramwajowa itp.) (1.2) meta (1.3) bramka (urządzenie na boisku) (1.4) bramka, gol (punkt zdobyty w grze) (1.5) koniec, zakończenie, finał w użyciu przysłówkowym (2.1) do oporu, do dechy, na całą parę, na cały głos
(1.1) Ν48: τέρματος ; τέρματα , τερμάτων
(1.3) γκολπόστ (1.4) γκολ (1.5) τέλος (2.1) στο φουλ
(1.1-2) αφετηρία (1.5) αρχή, έναρξη
τερματίζω τερματικός wyrazy złożone ατερμάτιστος, τερματικός τερματικό, τερματισμός τερματάκι τερματάρα wyrazy złożone δίτερμα, μονότερμα, μπακότερμα, τερματοφύλακας
βάζω τέρμα σε κάτι / θέτω τέρμα σε κάτι → kłaść koniec czemuś τέρμα Θεού → na końcu świata