__TOC__ chloroform ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający;
(1.1)
(1.1) trichlorometan
chloroformowy
< < ( → chlor) + skrót od → formyl, grupa aldehydowawww.cnrtl.fr jodoform, bromoform W 1834 roku francuski chemik Jean-Baptiste Dumas określił wzór sumaryczny chloroformu i nadał mu jego obecną nazwęAnnales de chimie et de physique, t. 56, s.113, 1834. W języku polskim pierwsze doniesienia o chloroformie pojawiły się drugiej połowie lat 30. XIX wiekuPamiętnik Farmaceutyczny Krakowski : wydawany przez Floryana Sawiczewskiego. t.3, s.8, 1836, a szerzej zaczęto o nim pisać, gdy w 1847 roku zaczęto używać tego środka do znieczulania ludziTygodnik Lekarski, O użyciu Chloroformu zamiast eteru, nr 24 (9 grudnia), 1847.
angielski: (1.1) chloroform baskijski: (1.1) kloroformo białoruski: (1.1) хлараформ bułgarski: (1.1) хлороформ czeski: (1.1) chloroform duński: (1.1) kloroform esperanto: (1.1) kloroformo francuski: (1.1) chloroforme galicyjski: (1.1) cloroformo hiszpański: (1.1) cloroformo , triclorometano interlingua: (1.1) chloroformo islandzki: (1.1) klóróform niemiecki: (1.1) Chloroform nowogrecki: (1.1) χλωροφόρμιο portugalski: (1.1) clorofórmio rosyjski: (1.1) хлороформ rumuński: (1.1) cloroform słowacki: (1.1) chloroform , trichlórmetán słoweński: (1.1) kloroform szwedzki: (1.1) kloroform turecki: (1.1) kloroform ukraiński: (1.1) хлороформ węgierski: (1.1) kloroform włoski: (1.1) cloroformio
chloroform ()
rzeczownik (1.1) chloroform, trichlorometan
chloroform ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) chloroform
(1.1)
(1.1) trichlórmetán
chloroformový