dźgać ()
,
czasownik przechodni niedokonany ( dźgnąć) (1.1) uderzać lub pchać czymś spiczastym i/lub ostrym (1.2) jeść długo i żarłocznie
(1.1-2)
(1.1) Bandyta dźgnął nożem przypadkowego przechodnia.
(1.1) dźgać +
(1.1) dźgać bagnetem / nożem / sztyletem • dźgać ostrogami / widłami
(1.1) kłuć
dźganie , dźgnięcie dźgnąć , żgać , źgać
angielski: (1.1) stab baskijski: (1.1) sastakatu duński: (1.1) stikke rosyjski: (1.1) пырять, колоть