__TOC__ nors ()
spójnik (1.1) choć, chociaż, choćby (1.2) przynajmniej (1.3) -ś, -kolwiek
(1.1) Ateisiu, nors neturiu laiko. → Przyjdę, chociaż nie mam czasu.
(1.1) nors truputį → choć trochę (1.2) nors vienas → przynajmniej jeden (1.3) kada nors → kiedyś / kiedykolwiek • kaip nors → jakoś / jakkolwiek • kas nors → coś / cokolwiek, ktoś / ktokolwiek • koks nors → jakiś • kur nors → dokądś, gdzieś • kuris nors → któryś
nors ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) stynka
(1.1) en nors, norsen, norsar, norsarna
zobacz też: ryby w języku szwedzkim