dziurawy ()
, ,
przymiotnik (1.1) mający dziurę lub dziury (1.2) mający luki, braki
(1.1-2)
(1.1) Z dziurawego garnka wycieka woda.
(1.1) dziurawy but / dach / garnek • dziurawa droga (1.2) dziurawe prawo • dziurawa ochrona
dziursko , dziura , dziurawiec , dziurawka , dziurawienie , podziurawienie , dziurkowanie , dziurkacz , dziurka , dziureczka , dziurawość dziurawić, podziurawić, dziurkować
chciwy jak wór dziurawy • dziurawa pamięć • mieć dziurawą kieszeń / mieć dziurawe kieszenie • mieć dziurawe ręce • przysłowia dziurawy wór trudno napchać • dym, dach dziurawy, zła żona – najrychlej wypędzą z doma • tylko trzewik wie, że pończocha dziurawa • koń bosy na lód, but dziurawy na błoto, tępa siekiera na drwa – niebezpieczni są • do dziurawej kieszeni diabeł dziurą wchodzi
białoruski: (1.1) дзіравы esperanto: (1.1) trua rosyjski: (1.1) дырявый słowacki: (1.1) deravý ukraiński: (1.1) дірявий