__TOC__ φωνή ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) głos, mowa, śpiew (ludzki, zwierzęcy) (1.2) dźwięk (instrumentów) (1.3) krzyk, okrzyk, głos (1.4) zew, głos, wezwanie (1.5) głos, opinia, zdanie, sąd (1.6) (synekdocha) piosenkarz, pieśniarz, piosenkarka (1.7) strona (1.8) głos
(1.1-8) F29: φωνή, φωνής, φωνή, φωνή; φωνές, φωνών, φωνές, φωνές
(1.1,5) Τα ψάρια και τα παιδιά δεν έχουν φωνή. → Ryby i dzieci głosu nie mają. (1.6) Η Χάρις Αλεξίου είναι μία από τις καλύτερες φωνές του ελληνικού τραγουδιού. → Charis Aleksiu to jedna z najlepszych piosenkarek greckiej piosenki. (1.7) Τα ρήματα της νεοελληνικής γλώσσας έχουν ενεργητική και παθητική φωνή. → Czasowniki języka nowogreckiego mają stronę czynną i bierną.
(1.7) ενεργητική φωνή → strona czynna • παθητική φωνή → strona bierna
(1.1) λαλιά, ομιλία
φωνώ, φωνάζω, φωνασκώ φωναχτός φωνακλάς , φωνακλού , φωνασκία , φωνήεν , φώνημα , φωνητική φωνούλα , φωνίτσα φωνάρα
φωνή βοώντος εν τη ερήμω → głos wołającego na puszczy φωνή λαού, οργή Θεού → głos ludu, głosem Boga ← vox populi, vox Dei κατά φωνή κι ο γάιδαρος / κατά φωνή και το πουλί → o wilku mowa, a wilk tu
φωνή () phōnē
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dźwięk
φωνέω, φημί