kieszonkowe () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zazwyczaj stała suma pieniędzy otrzymywana przez dziecko od rodziców na własne wydatki
(1.1)
(1.1) Skończyło mi się kieszonkowe, nie mam nawet na paluszki.
(1.1) dostać kieszonkowe • wydać kieszonkowe
kieszonka , kieszeń , kieszonkowiec kieszonkowy
być może Zapytania i odpowiedzi, „Poradnik Językowy” nr 7/1905, s. 106.
(1.1)
angielski: (1.1) allowance, pocket money białoruski: (1.1) кішэнныя грошы duński: (1.1) lommepenge esperanto: (1.1) poŝmono francuski: (1.1) argent de poche hiszpański: (1.1) paga , dinero (de bolsillo) niemiecki: (1.1) Taschengeld norweski (bokmål): (1.1) lommepenger norweski (nynorsk): (1.1) lommepengar nowogrecki: (1.1) χαρτζιλίκι pikardyjski: (1.1) diminche rosyjski: (1.1) карма́нные де́ньги słowacki: (1.1) vreckové szwedzki: (1.1) fickpengar włoski: (1.1) paghetta