pukać ()
,
czasownik (1.1) uderzać czymś lekko w coś, powodując powstanie odgłosu (1.2) strzelać z broni (1.3) być stroną aktywną podczas stosunku seksualnego (1.4) pękać
(1.1-3)
(1.1) Zanim wejdę do cudzego pokoju, zawsze pukam do drzwi.
(1.1) pukać w coś () / do kogoś/czegoś () (1.2) pukać z czegoś () (1.3) pukać kogoś ()
(1.1) pukać do drzwi • pukać w okno
(1.1) stukać, , ,
puk , pukanie , puknięcie , pukawka puknąć , puknąć się puk, puk-puk
pukać do czyichś drzwi pukać się w czoło
(1.2) albański: (1.1) trokas angielski: (1.1) knock arabski: (1.1) دق bułgarski: (1.1) чукам duński: (1.1) banke jidysz: (1.1) קלאַפּן (klapn) niderlandzki: (1.1) kloppen polski język migowy: rosyjski: (1.1) стучать słowacki: (1.1) klopať suahili: (1.1) gonga szkocki: (1.1) chap wilamowski: (1.1) pöcha, pöha