toga

toga ()

,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) długa szata męska, drapowana i zarzucana na lewe ramię, noszona w starożytnym Rzymie (1.2) długi, luźny strój sędziów, adwokatów, prokuratorów i profesorów wyższych uczelni, zakładany w okolicznościach oficjalnych (1.3) szata duchownych ewangelickich

(1.1-3)

(1.1) Przybrany był w białą tunikę i w ametystową togę, która rzucała sinawy blask na jego obliczeHenryk Sienkiewicz, Quo vadis.

(1.1) nosić / zakładać togę • być w todze • chodzić w todze (1.2) nosić / zakładać togę • być w todze • chodzić w todze • toga sędziowska / adwokacka / prokuratorska / radcowska / ławnika (1.3) nosić / zakładać togę • być w todze • chodzić w todze

(1.1) szata (1.2) strój (1.3) szata

angielski: (1.1) toga baskijski: (1.1) toga; (1.2) toga brithenig: (1.2) to bułgarski: (1.1) тога ; (1.2) мантия czeski: (1.2) talár duński: (1.1) toga esperanto: (1.1) togo; (1.2) talaro; (1.3) talaro francuski: (1.1) toge; (1.2) toge (d'avocat) hiszpański: (1.1) toga ; (1.2) toga kaszubski: (1.1) toga łaciński: (1.1) toga niemiecki: (1.1) Toga ; (1.2) Talar ; (1.3) Talar rosyjski: (1.1) тога ; (1.2) мантия rumuński: (1.1) togă słowacki: (1.1) tóga ; (1.2) talár węgierski: (1.1) tóga

toga ()

rzeczownik (1.1) toga

toga ()

rzeczownik (1.1) toga

togadun togadun

toga ()

przymiotnik (1.1) togijski

(1.1)

(1.1) togolanda, togola

Togo

W celu uniknięcia pomyłki z przymiotnikiem od wyrazu togo (toga - strój), można użyć form synonimicznych.

toga ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) toga (1.2) toga (rzymska)

(1) togas

togarse togado togado

toga ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) toga

toga ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) toga (1.2) ogólnie ubranie

(1.1-) toga, togae

(1.2) vestimentum , vestis

togatus togatus

cedant arma togae

toga ()

rzeczownik (1.1) pociąg

toga ()

rzeczownik (1.1) południe (kierunek) przymiotnik (2.1) południowy

toga ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) toga (1.2) toga

(1.1-2) toga; toghe

togato , togata togato