dostojnik () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba piastująca wysokie funkcje, wpływowa
(1.1)
(1.1) Na pogrzebie prezydenta pojawiło się wielu dostojników z różnych rejonów świata.
(1.1) dygnitarz, prominent, VIP; gruba ryba, figura, oficjel, rekin, szyszka, szycha, ważniak; oficjał; czestnik
dostojeństwo dostojniczka dostojny, dostojniczy
afrykanerski: (1.1) hoogwaardigheidsbekleder angielski: (1.1) dignitary białoruski: (1.1) саноўнік bułgarski: (1.1) сановник chiński standardowy: (1.1) tradycyjny 要人, uproszczony 要人, pinyin: Yào rén chorwacki: (1.1) velikodostojnik duński: (1.1) dignitar , standsperson estoński: (1.1) aukandja fiński: (1.1) arvohenkilö, merkkihenkilö francuski: (1.1) dignitaire galicyjski: (1.1) dignitário hindi: (1.1) सम्मानित अतिथि hiszpański: (1.1) dignatario indonezyjski: (1.1) pembesar japoński: (1.1) 高官 (kōkan) kataloński: (1.1) dignatari macedoński: (1.1) великодостојник niemiecki: (1.1) Würdenträger norweski (bokmål): (1.1) embetsmann , dignitar , dignitær norweski (nynorsk): (1.1) embetsmann , dignitar , dignitær nowogrecki: (1.1) αξιωματούχος portugalski: (1.1) dignitário rosyjski: (1.1) сановник rumuński: (1.1) demnitar słowacki: (1.1) hodnostár szwedzki: (1.1) dignitär ukraiński: (1.1) достойник , сановник węgierski: (1.1) méltóság włoski: (1.1) dignitario