biegun magnetyczny ()
, ,
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy (1.1) miejsce, w którym linie ziemskiego pola magnetycznego tworzą z powierzchnią Ziemi kąt prosty; (1.2) miejsce w materiale magnetycznym, w którym natężenie pola magnetycznego jest największe;
(1.1-2) ,
(1.1) Położenie biegunów magnetycznych Ziemi powoli się przesuwa. (1.2) Nie znamy jak dotąd materiału, który miałby tylko jeden biegun magnetyczny.
(1.1-2) biegun
(1.1-2) Północny biegun magnetyczny magnesu to biegun przyciągany przez północny biegun Ziemi (wskazujący północ na kompasie). Tymczasem północny biegun magnetyczny (1.1) Ziemi to biegun leżący na północy. Tym samym np. północny biegun magnetyczny Ziemi według definicji geograficznej (1.1) to jej południowy biegun według definicji fizycznej (1.2) Dla uniknięcia nieporozumień w odniesieniu do Ziemi stosuje się wyłącznie geograficzne nazewnictwo biegunów magnetycznych.
angielski: (1.1) magnetic pole; (1.2) magnetic pole baskijski: (1.1) polo magnetiko; (1.2) polo magnetiko białoruski: (1.1) магнітны полюс francuski: (1.1) pôle magnétique ; (1.2) pôle magnétique hiszpański: (1.1) polo magnético ; (1.2) polo magnético niemiecki: (1.1) Magnetpol ; (1.2) Magnetpol