trzon ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) najważniejszy, główny element jakiegoś przedmiotu (1.2) rękojeść, trzonek (1.3) układ ścian w budynku zapewniający jego stateczność ogólną (1.4) część grzyba, na której opiera się jego kapelusz; (1.5) część maszyny w kształcie pręta, która przenosi siły osiowe, wzdłużne (1.6) środkowa część pieca piekarskiego (1.7) nieco pochyłe dno pieca hutnicznego, na którym gromadzi się metal (1.8) główna, pionowa kreska znaku (1.9) piec kuchenny (1.10) ruszt pieca kuchennego (1.11) komin (1.12) ząb trzonowy (1.13) część wiosła (1.14) część kolumny pomiędzy bazą a głowicą;
(1.1-14)
(1.1) Badania doświadczalne stanowiły trzon jego pracy magisterskiej. (1.3) Wewnątrz trzonu budynku znajdują się szyby windowe i klatki schodowe oraz szachty instalacyjne. (1.4) Trzony tych grzybów są obrzydliwe.
(1.1) rdzeń
trzonowiec , trzonolinowiec , trzonkowiwec trzonek trzonowy, trzonkowy
angielski: (1.1) core; (1.3) core arabski: (1.1) أصل duński: (1.4) stok łotewski: (1.2) kāts rosyjski: (1.1) осно́ва ; (1.2) рукоя́ть , рукоя́тка ; (1.4) но́жка ; (1.14) фуст tybetański: (1.1) རྩ་བ