zamęt ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) sytuacja zakłócenia porządku
(1.1)
(1.1) siać zamęt • by nie wprowadzać niepotrzebnego zamętu
(1.1) bezład, nieład, chaos, dezorganizacja, kakofonia, nieporządek, rozgardiasz, zamieszanie; kweres; bałagan, bigos, dom wariatów, galimatias, kocioł, kociokwik, kołomyja, kołowacizna, kołowanina, kołowrotek, koniec świata, meksyk, mętlik, miszmasz, młyn, obłęd, pomieszanie z poplątaniem, przewalanka, sajgon, sądny dzień, szurum-burum, urwanie głowy
zamęcik
angielski: (1.1) muddle, whirl, aggro, unrest arabski: (1.1) جأش duński: (1.1) uro , forvirring , uorden francuski: (1.1) désordre japoński: (1.1) 混乱 (こんらん, konran) jidysz: (1.1) חושך (chojszech) kaszubski: (1.1) werwach , rajbach rosyjski: (1.1) беспорядок sanskryt: (1.1) अशान्ति (aśānti) włoski: (1.1) garbuglio , groviglio , sconvolgimento