potępiać () , ,
czasownik (1.1) nie pochwalać, ganić kogoś, uznawać kogoś winnym (1.2) skazywać na potępienie, skazywać na piekło
(1.1-2)
(1.1) Społeczność międzynarodowa potępia wszelkie formy interwencji z wyjątkiem działań podjętych pod auspicjami ONZ przeciwko państwu ustawicznie łamiącemu prawo międzynarodowe i naruszającemu zasady pokojowego współistnieniaWitold Pokruszyński: Teoria bezpieczeństwa.
(1.1) odrzucać (1.2) skazywać
potępienie , potępianie potępić potępieńczy
angielski: (1.1) condemn; (1.2) damn arabski: (1.1) قبح, أدان, لعن baskijski: (1.1) gaitzetsi; (1.2) kondenatu, infernuratu duński: (1.1) fordømme; (1.2) fordømme francuski: (1.1) condamner hiszpański: (1.1) desaprobar, reprobar, censurar; (1.2) condenar, culpar, penalizar interlingua: (1.1) disapprobar, blasmar, condemnar; (1.2) reprobar jidysz: (1.1) פֿאַרדאַמען (fardamen) łaciński: (1.1) condemno niemiecki: (1.1) verurteilen norweski (bokmål): (1.1) fordømme; (1.2) fordømme norweski (nynorsk): (1.1) fordømme; (1.2) fordømme ormiański: (1.1) անիծել rosyjski: (1.1) осуждать, порицать szwedzki: (1.1) fördöma; (1.2) fördöma tajski: (1.1) ประณาม wenedyk: (1.1) damnar