grex ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) trzoda, stado (1.2) gromada, kupa, zgraja, banda (w sensie negatywnym) (1.3) zgromadzenie, koło, towarzystwo (w sensie pozytywnym) (1.4) zbiór rzeczy
(1.1-4) gre|x, ~gis
(1.1) Ille autem ex myrmillone dux, ex gladiatore imperator (Lucius) quas effecit strages, ubicumque posuit vestigium! Fundit apothecas, caedit greges armentorum relinquique pecoris quodcumque nactus est.Marek Tulliusz Cycero: Filipiki → Jakich spustoszeń dokonał (Lucjusz), ów wódz z murmillona, imperator z gladiatora, gdziekolwiek postawił stopę! Rozlewa składy (wina), wycina w pień trzody bydła i pozostałych owiec, gdziekolwiek na (nie) napotyka. (1.2) Adulescentium greges Lacedaemone vidimus ipsi incredibili contentione certantis pugnis calcibus unguibus morsu denique, cum exanimarentur prius quam victos se faterentur.Marek Tulliusz Cycero: Rozmowy Tuskulańskie → Sam widziałem zgraje młodzieńców w Lacedemonie walczących z niewiarygodnym wysiłkiem pięściami, piętami, paznokciami, a nawet gryzieniem, ponieważ woleli prędzej umrzeć niż przyznać się do przegranej. (1.3) Sed maximum est in amicitia superiorem parem esse inferiori. Saepe enim excellentiae quaedam sunt, qualis erat Scipionis in nostro, ut ita dicam, grege.Marek Tulliusz Cycero: O przyjaźni → Lecz najważniejsze jest, by w przyjaźni lepszy równy był gorszemu. Często bowiem zdarza się (czyjeś) pewne pierwszeństwo, które w naszej, że tak powiem, grupie należało do Scypiona. (1.4) Lanios inde accersam duo cum tintinnabulis, eadem duo greges virgarum inde ulmearum adegero, ut hodie ad litationem huic suppetat satias Iovi.Plaut: Krętacz → Przyprowadzać będę odtąd dwóch rzeźników z dzwonkami, a także będę odtąd przynosił dwie wiązki gałązek wiązowych, żeby teraz nie brakowało pomyślności przy zadowalaniu Jowisza.
(1.1) armentum , pecus
grego, adgrego, aggrego, congrego, segrego, adgregor, aggregor gregalis, gregarius, congregus, egregius, segrex, segregus, segrego gregatim
(1.1) Epicuri de grege porcus • qualis rex, talis grex
(1)