młodzieniec ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) młody mężczyzna (1.2) niemowlę
(1.1)
(1.1) młodzian, młodzik, młodzieniaszek, młodziak, młokos, gołowąs, kawaler; junak (1.2) młodziec
(1.1) starzec
młodnik , młodość , młodzian , młodzież , młodzieżówka , młodzik , młode , młodzi , młody , młodzieńczość , młodnienie , odmłodnienie , odmłodzenie , odmładzanie , młodzieżowość młodzieniaszek młodnieć , odmłodnieć , odmładzać , odmłodzić młody, młodociany, młodzieńczy, młodzieżowy, młodziutki, młodziuchny, młodziuteńki, młodziusieńki młodo, młodzieńczo, młodzieżowo
(1.2) we współczesnej polszczyźnie nie zachowało się znaczenie wyrazu „młodzieniec” jako niemowlę, odmiennie jest w niektórych innych językach słowiańskich: младенец, маладзенец.
(1.2) angielski: (1.1) young man, youth, youngster arabski: (1.1) شاب , فتى białoruski: (1.2) маладзенец bułgarski: (1.1) юноша , младеж , момък czeski: (1.1) mládenec , mladík esperanto: (1.1) junulo francuski: (1.1) jeune homme hiszpański: (1.1) joven , mozo jidysz: (1.1) יונג (jung) kaszubski: (1.1) bëniel , bëńlôk kataloński: (1.1) jove kazachski: (1.1) жігіт niemiecki: (1.1) junger Mann , Jüngling nowogrecki: (1.1) νεαρός rosyjski: (1.1) парень ; (1.2) младенец słowacki: (1.1) mladík , mládenec słoweński: (1.1) mladenič suahili: (1.1) kijana szkocki: (1.1) younker ukraiński: (1.1) юнак ; (1.2) немовля węgierski: (1.1) ifjonc, ifjú, siheder