__TOC__ kibuc ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) izraelskie spółdzielcze gospodarstwo rolne lub produkcyjne wraz z osadą mieszkańców, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną;
(1.1)
(1.1) Mam na imię Sara i pochodzę z kibucu spod Jerozolimy.
(1.1) gospodarstwo, komuna
kibucnik , kibucyzm kibucowy
angielski: (1.1) kibbutz baskijski: (1.1) kibbutz czeski: (1.1) kibuc hebrajski: (1.1) קבוץ hiszpański: (1.1) kibutz jidysz: (1.1) קיבוץ niemiecki: (1.1) Kibbuz nowogrecki: (1.1) κιμπούτς włoski: (1.1) kibbutz
kibuc ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) kibuc
(1.1)
(1.1)