__TOC__ garnir ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) dodatek służący do ozdobienia potrawy lub napoju
(1.1)
(1.1) Na wielkim seledynowym półmisku (…) walały się już tylko ogryzione kości, pomieszane z resztkami niedojedzonego garniru (…). (1.1) Zbyt wielki garnir na drinku często doprowadza do “przerostu formy nad treścią” i psuje harmonię drinka.
(1.1) garnir do dań / sosów
(1.1) dekoracja, przystrojenie, ozdoba
garnirować garnirowanie
→ zaopatrywać coś w coś (także w ozdoby)
angielski: (1.1) garnish duński: (1.1) garnering
garnir ()
czasownik (1.1) zaopatrzyć, wyposażyć (1.2) przybierać, zdobić
(1.1) approvisionner, remplir
garniture