burke ()
, ,
czasownik przechodni (1.1) tłumić, zatajać (1.2) zamordować przez uduszenie
(1.1-2) burke, burked, burked, burkes, burking
(1.1) His love affair was burked. → Jego romans został zatajony.
(1.1) conceal, hush up, smother, suppress (1.2) smother, stifle, strangle, throttle
(1.2) kill, murder
Od nazwiska Williama Burke'a, który w 1828 r. wraz z Williamem Hare'em zamordował przez uduszenie szesnaście osób w celu odsprzedania ich ciał pobliskiej szkole anatomii.