πραγματικός ()
przymiotnik (1.1) rzeczywisty, realny, prawdziwy, autentyczny (1.2) rzeczywisty (1.3) realny, poważny, istotny
(1) P1: πραγματικός , πραγματική , πραγματικό ; πραγματικοί , πραγματικές , πραγματικά
(1.1) Είσαι πραγματικός φίλος. → Jesteś prawdziwym przyjacielem.
(1.1) πραγματικός μισθός → dochody realne (1.2) πραγματικός αριθμός → liczba rzeczywista
(1.1) αληθινός (1.3) σοβαρός, ουσιαστικός
(1.1) φαινομενικός, πλασματικός, ψεύτικος (1.3) επιπόλαιος
πραγματικότητα, πράγμα πραγματικά, πράγματι
→ zdolny do działania