εκπαραθύρωση ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) defenestracja (1.2) usunięcie, wyrzucenie, wydalenie (kogoś ze stanowiska, z pozycji)
(1) F33: εκπαραθύρωση lub εκπαραθυρώσεως; εκπαραθυρώσεις, εκπαραθυρώσεων
(1.2) Μετά την εκπαραθύρωση του προπονητή, η ομάδα μας έχασε τον τελευταίο αγώνα με 3:0. → Po wyrzuceniu trenera, nasza drużyna przegrała ostatni mecz wynikiem 3:0.
(1.2) εκδίωξη, αποπομπή
εκπαραθυρώνω
< tłumaczenie