opłakiwać () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( opłakać) (1.1) płakać, doznawać bólu, wyrażać go po utracie kogoś lub czegoś
(1.1)
(1.1) Tak długo i boleśnie opłakiwał śmierć ukochanej i już nigdy się potem z nikim nie ożenił. (1.1) Chcę żyć tak, by nie opłakiwać na starość swojej minionej młodości, by czuć, że posmakowałem zawczasu życia.
opłakanie , opłakiwanie , płacz , płaczek , płaczka opłakany opłakanie opłakać, płakać
angielski: (1.1) bewail, mourn arabski: (1.1) ندب hiszpański: (1.1) deplorar, llorar interlingua: (1.1) luger japoński: (1.1) 哀, いたむ, かなしむ, 悲 jidysz: (1.1) באַטרויערן (batruiern) łaciński: (1.1) doleo, collacrimo, lacrimo, deploro, lamentor, delamentor, plango, ploro, deplango, eiulo niemiecki: (1.1) beweinen, beklagen słoweński: (1.1) objokovati szwedzki: (1.1) begråta, sörja włoski: (1.1) lamentare, rimpiangere, piangere, deplorare