paraliż ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) utrata możliwości ruchu spowodowana uszkodzeniem układu nerwowego (1.2) niemożność działania
(1.1-2)
(1.1) Wtedy jedna strona twarzy wykrzywia się. To nie paraliż, to po prostu porażenie nerwu twarzowego. Ta choroba wywołana jest deficytem wapnia w organizmie. (1.2) Zgłoszeń było podobno tak wiele, że ich liczba groziła paraliżem policji, więc państwo wykazało się sprawnością legislacyjną i szybciutka nowela ustawy już obowiązuje.
(1.1) porażenie, bezwład, bezwładność
(1.1) kalectwo
(1.1) niedowład
paralityk , paralityczka , paraliżowanie , sparaliżowanie paraliżować , sparaliżować paralityczny paralitycznie
angielski: (1.1) paralysis arabski: (1.1) شلل, شل baskijski: (1.1) paralisi białoruski: (1.1) параліч bułgarski: (1.1) паралич , парализа duński: (1.1) paralyse , lammelse , parese francuski: (1.1) paralysie, plégie hiszpański: (1.1) parálisis kataloński: (1.1) paràlisi niemiecki: (1.1) Paralyse , Lähmung nowogrecki: (1.1) παράλυση portugalski: (1.1) paralisia rosyjski: (1.1) паралич sanskryt: (1.1) स्वाप (svāpa), सुप्ति (supti) turecki: (1.1) paralizi ukraiński: (1.1) параліч węgierski: (1.1) paralízis włoski: (1.1) paralisi