ubiór ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie
(1.1) Alicja sama sobie zaprojektowała ten niespotykany ubiór.
(1.1) ubranie, strój, odzież, odzienie, szata, kreacja;
ubieranie , ubranie , ubranko ubierać , ubrać
z ubioru cię sądzą, z rozumu poważają ubierać
angielski: (1.1) attire, clothes, outfit, garb, get-up, raiment arabski: (1.1) لبس, رداء, ملبس bułgarski: (1.1) облекло chorwacki: (1.1) ruho czeski: (1.1) oděv duński: (1.1) påklædning esperanto: (1.1) tualeto francuski: (1.1) tenue , vêtement , mise , accoutrement hiszpański: (1.1) atuendo japoński: (1.1) 衣装 (ishō) litewski: (1.1) drabužiai łaciński: (1.1) vestimenta niemiecki: (1.1) Kleidung norweski (bokmål): (1.1) antrekk norweski (nynorsk): (1.1) antrekk nowogrecki: (1.1) ενδυμασία ormiański: (1.1) հագուստ portugalski: (1.1) vestuário rosyjski: (1.1) наряд serbski: (1.1) рухо słowacki: (1.1) odev słoweński: (1.1) obleko szwedzki: (1.1) klädsel tybetański: (1.1) ཆས་གོས ukraiński: (1.1) одяг włoski: (1.1) abbigliamento