शान्ति

__TOC__ शान्ति ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pokój, brak wojny

(śānti)

शान्ति ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przerwa, przerwanie, zerwanie (1.2) ukojenie, ulga, złagodzenie (np. bólu), zaprzestanie, zmniejszenie, osłabienie, wygaśnięcie (np. ognia)Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898. (1.3) destrukcja, koniec, wieczny odpoczynek, śmierć (1.4) pokój (1.5) dobrobyt

(1.1) उपशान्ति (1.3) अभाव, निर्वाण

(1.4) źródłosłów dla , źródłosłów dla