czciciel ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek, który oddaje cześć komuś lub czemuś
(1.1) Pradawni Aztekowie byli czcicielami słońca.
(1.1) admirator, miłośnik, wielbiciel
(1.1) wróg
czczenie , uczczenie czcicielka czcić , uczcić czczony cześć czestny
(1.1)
angielski: (1.1) worshiper, devotee, votary, idolater, venerator, reverencer arabski: (1.1) العابد białoruski: (1.1) паклоннік , прыхільнік bułgarski: (1.1) поклонник chorwacki: (1.1) obožavalac czeski: (1.1) ctitel francuski: (1.1) adorateur galicyjski: (1.1) adorador hiszpański: (1.1) adorador kataloński: (1.1) adorador łaciński: (1.1) cultor marathi: (1.1) उपासक niemiecki: (1.1) Anbeter , Verehrer portugalski: (1.1) adorador rosyjski: (1.1) поклонник serbski: (1.1) обожавалац słowacki: (1.1) ctiteľ słoweński: (1.1) častilec ukraiński: (1.1) шанувальник węgierski: (1.1) imádó wietnamski: (1.1) người tôn kính włoski: (1.1) adoratore