tubylec () ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba pochodząca z lokalnej populacji, rdzennej ludności jakiegoś kraju
(1.1)
(1.1) Tubylcy na wyspie żyją jak przed wiekami, zajmując się rybołówstwem i zbieractwem.
(1.1) egzotyczni tubylcy • język / gwara / narzecze tubylców • obyczaje tubylców • uprzejmi / wrodzy tubylcy • badacz tubylców • wioska / osada tubylców • plemię / wódz / szaman tubylców
(1.1) autochton, aborygen, krajowiec, miejscowy, tutejszy, tuziemiec, rdzenny mieszkaniec
(1.1) przybysz, imigrant, osiedleniec, zagranicznik
(1.1) mieszkaniec
tubylczyni tubylczy
(1.1) słowo używane głównie wobec egzotycznych ludów pierwotnych w czasach kolonialnych; w innym użyciu jako słowo żartobliwe lub lekceważące
albański: (1.1) vendës angielski: (1.1) native arabski: (1.1) مواطن białoruski: (1.1) тубылец , туземец bułgarski: (1.1) туземец czeski: (1.1) domorodec francuski: (1.1) autochtone gudźarati: (1.1) આદિવાસી (ādivāsī) hiszpański: (1.1) indígena , nativo kaszubski: (1.1) tubëtnik nowogrecki: (1.1) ιθαγενής , ντόπιος rosyjski: (1.1) туземец słowacki: (1.1) domorodec ukraiński: (1.1) тубілець