__TOC__ chlorofil ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) organiczny związek chemiczny obecny m.in. w roślinach i algach, nadający im zielony kolor;
(1.1)
(1.1) Podczas dłuższego ogrzewania warzywa zabarwione chlorofilem zmieniają barwę z żywozielonej na oliwkowobrunatnąAleksandra Procner, Technologia gastronomiczna z towaroznawstwem, str. 117..
chlorofilowy
< (khlôrós) + (phúllon)
angielski: (1.1) chlorophyll, chlorophyl arabski: (1.1) كلوروفيل , يخضور azerski: (1.1) xlorofil baskijski: (1.1) klorofila bengalski: (1.1) ক্লোরোফিল (klōrōphila) białoruski: (1.1) хларафіл białoruski (taraszkiewica): (1.1) хлярафіл bośniacki: (1.1) hlorofil bułgarski: (1.1) хлорофил czeski: (1.1) chlorofyl estoński: (1.1) klorofüll francuski: (1.1) chlorophylle gruziński: (1.1) ქლოროფილი (kloropili) gudźarati: (1.1) હરિતદ્રવ્ય (haritadravya) hebrajski: (1.1) כלורופיל hindi: (1.1) पर्णहरित (parṇaharita) hiszpański: (1.1) clorofila ido: (1.1) klorofilo indonezyjski: (1.1) klorofil japoński: (1.1) クロロフィル (kurorofiru) kaszubski: (1.1) chlorofil kataloński: (1.1) clorofil·la nowogrecki: (1.1) χλωροφύλλη ormiański: (1.1) քլորոֆիլ (k'lo'ro'fil) rosyjski: (1.1) хлорофилл słowacki: (1.1) chlorofyl tajski: (1.1) คลอโรฟิลล์ (khlo.ro.fin) tamilski: (1.1) பச்சையம் (paccaiyam) turecki: (1.1) klorofil ukraiński: (1.1) хлорофіл węgierski: (1.1) klorofill, levélzöld
chlorofil ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) chlorofil