dzielnik () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) liczba, przez którą dzielimy inną liczbę; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) robotnikZenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 326.
(1.1)
(1.1) W wyrażeniu ułamkowym a/b a jest dzielną, a b jest dzielnikiem.
(1.1) dzielna
dzielić dzielenie , działka , podzielanie
angielski: (1.1) divisor baskijski: (1.1) zatitzaile białoruski: (1.1) дзельнік bułgarski: (1.1) делител czeski: (1.1) dělitel hiszpański: (1.1) divisor niemiecki: (1.1) Teiler nowogrecki: (1.1) διαιρέτης rosyjski: (1.1) делитель