hańbić () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) okrywać hańbą, przynosić hańbę
(1.1)
(1.1) [...] każda zaś kobieta, która się modli lub prorokuje z głową odkrytą, hańbi swą głowę, bo to jest jedno i to samo, jak gdyby miała głowę ogoloną. Jeśli bowiem kobieta nie wkłada nakrycia, to niech się też da zupełnie ostrzyc; ale skoro hańbiące jest dla kobiety być zupełnie ostrzyżoną lub ogoloną, to niech ma nakrycie.Nowy Testament, 1. List do Koryntian, 11:5-6.
(1.1) znieważać
hańba , hańbienie , pohańbienie , zhańbienie pohańbić , zhańbić haniebny haniebnie
angielski: (1.1) dishonour, dishonor, disgrace arabski: (1.1) أخزى, عاب, وصم, فضح, شأن białoruski: (1.1) ганьбіць, ганьбаваць, няславіць bułgarski: (1.1) позоря francuski: (1.1) déshonorer, infamer, galvauder interlingua: (1.1) dishonorar japoński: (1.1) 汚す (けがす, kegasu) jidysz: (1.1) פֿאַרשעמען (farszemen) rosyjski: (1.1) позо́рить ukraiński: (1.1) ганьбити