__TOC__ forca ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) szubienica (1.2) widły (1.3) widełki (przy procy) (1.4) podpórka (pod gałęzie drzew owocowych)
(1) forques
forcada , forcadada , forcu , aforcamientu forcar, forcadar, aforcadar
forca ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) widły (1.2) szubienica (1.3) przełęcz (1.4) urwis, łobuz (1.5) rozstajna droga, rozstaje
(1.1-5) forca; forche
(1.2) mandare qualcuno alla forca → posłać kogoś na szubienicę • morire sulla forca → umrzeć na szubienicy
(1.1) forcone (1.2) patibolo (1.3) forcella, giogo, valico (1.4) birbante, birichino, monello, ragazzaccio
forchino , forcino , forcina , forcone , forconata , forcola , forcata , forcella , forchetto , forchetta , forchettone , forchettata , forchettiera , forcaiolo , forcaiola forcato, forcuto
fare forca → wagarować