fløjte ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) flet czasownik (2.1) gwizdać
(1.1) en fløjte, fløjten, fløjter, fløjterne (2.1) at fløjte, fløjter, fløjtede, fløjtet
(1.1) I det lille ensemble befinder sig oftest orkestrets to til fire dygtigste musikere, oftest på strygere eller fløjte og akkompagneret af et cembalo. → W skład takiego niewielkiego zespołu wchodzi najczęściej od dwóch do czterech najzdolniejszych muzyków orkiestry, najczęściej grających na instrumentach smyczkowych lub flecie, którym towarzyszy klawesyn. (2.1) Kan du fløjte? → Umiesz gwizdać?
(1.1) musikinstrument
(1.1) (2.1) (1.1)