aanzien () , ,
czasownik rozdzielnie złożony (1.1) oglądać, patrzeć na coś (1.2) znosić coś, tolerować rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) prestiż, reputacja, wizerunek
(1.1-2) ziet aan, zag aan, heeft/is aangezien odmiana czasownika «zien» • czasowniki rozdzielnie złożone (2.1)
(1.1) Hij kon het niet meer aanzien. → Nie mógł już na to patrzeć. (1.1) Waar zie je me voor aan? → Jak mnie postrzegasz? (1.2) Ik heb het nog een tijdje aangezien, maar uiteindelijk ben ik er toch tegen opgetreden. → Przez krótki czas to tolerowałem, ale w końcu zareagowałem. (2.1) Zijn aanzien liep daarmee een aardige deuk op. → Jego reputacja została przez tamto zdarzenie zauważalnie zachwiana.
(1.1) ten aanzien van → odnośnie, dotyczący/a/e • aanzien voor → postrzegać
zien