__TOC__ bronco ()
rzeczownik (1.1) nieujarzmiony koń
bronco ()
przymiotnik (1.1) o głosie: ochrypły, chrapliwy, zgrzytliwy (1.2) o dźwięku: ostry, przenikliwy, przeraźliwy (1.3) o metalach: kruchy, łamliwy (1.4) o surowcach: surowy, nieobrobiony, nieprzetworzony (1.5) o charakterze: szorstki, surowy, bezwzględny (1.6) o koniach: nieujeżdżony
(1) bronco , bronca ; broncos , broncas
(1.1) ronco, grave (1.2) desagradable, áspero (1.3) quebradizo (1.4) basto, tosco (1.5) duro, rudo (1.6) indomado
abroncar, abroncarse bronca , bronquedad , bronquina
< → ostry przedmiot + pień
bronco ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) oskrzele
(1.1) bronco; bronchi
bronchite bronchiale