beobachten ()
czasownik słaby, nierozdzielnie złożony (1.1) obserwować (1.2) zaobserwować, zauważyć w wyniku obserwacji
(1.1-2)Wiktionary.de, beobachten (Konjugation) beobacht|en (beobachtet), beobachtete, beobachtet (haben)
(1.1) Die Menschen beobachteten die Szenen auf der Straße aus ihren Fenstern. → Ludzie obserwowali sceny na ulicy ze swoich okien. (1.2) Der Forscher hat eine seltsame Erscheinung beobachtet. → Badacz zaobserwował dziwne zjawisko.
Beobachtung , Beobachter , Beobachterin