abalienacja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) w starożytnym Rzymie zupełne odstąpienie własności; (1.2) pozbywanie się
(1.1)
(1.2) Na indigenatus, frymarki, donacyje i abalijenacyje dóbr królewskich żadni w Koronie pozwalać nie mająSłownik języka polskiego XVII i 1. połowy XVIII wieku, Instytut Języka Polskiego, PAN.
abalienowanie, abaliowanie
angielski: (1.1) abalienatio niemiecki: (1.1) Abalienation rosyjski: (1.1) отчуждение włoski: (1.1) abalienazione