pustkowie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) miejsce lub obszar niezamieszkany przez ludzi, puste
(1.1)
(1.1) Niech ich mieszkanie stanie się pustkowiem, / a w ich namiotach niech braknie mieszkańców!Księga Psalmów 69,26, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Augustyn Jankowski, Lech Stachowiak).
(1.1) dom na pustkowiu
(1.1) bezludzie, dzicz, głusza, odludzie, pustać, pustka, pustynia; puszcza
pustka , puszcza , pustak /, pustać pustoszyć pusty
angielski: (1.1) wilderness arabski: (1.1) برية (barrīyya) duński: (1.1) øde , ødemark rosyjski: (1.1) пустыня (pustynâ)