kolebka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kołyska, łóżeczko dla dziecka (1.2) miejsce, w którym coś powstało, rozpoczęło się (1.3) pojazd konny rozpowszechniony wśród warstw wyższych zwłaszcza w XVI wieku (1.4)
(1.1-3)
(1.2) Orient to kolebka światowych religii.
(1.1) kołyska
koleba kolebeczka kolebkowy
angielski: (1.1) cradle arabski: (1.1) مهد, رجاحة, أرجوحة, سرير الطفل białoruski: (1.1) калыска ; (1.2) калыска francuski: (1.1) berceau ; (1.2) berceau ; (1.3) berceau hiszpański: (1.1) cuna ; (1.2) cuna kazachski: (1.1) бесік; (1.2) бесік niemiecki: (1.1) Wiege nowogrecki: (1.1) λίκνο , κούνια ; (1.2) λίκνο , κοιτίδα rosyjski: (1.1) колыбель ; (1.2) колыбель turecki: (1.1) beşik