ausiliare ()
przymiotnik (1.1) pomocniczy, posiłkowy (1.2) posiłkowy rzeczownik, rodzaj męski (2.1) czasownik posiłkowy (2.2) pomocnik, współpracownik rzeczownik, rodzaj żeński (3.1) pomocnica, współpracownica
(1.1-2) ausiliare ; ausiliari (2.1-2) ausiliare; ausiliari (3.1) ausiliare; ausiliari
(1.1) servizio ausiliare → służba pomocnicza (1.2) verbo ausiliare → czasownik posiłkowy
(1.1) ausiliario, sussidiario, accessorio (2.2) aiutante, assistente, aiuto, collaboratore, coadiutore
(1.1) primario, principale
ausiliaria , ausiliario , ausiliatore , ausiliatrice , ausilio ausiliario, ausiliatore
(2.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Słownictwo gramatyczne