κούκος ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kukułka (1.2) kukułka (z zegara) (1.3) samotnik, odludek (1.4) czapka
(1) M18
(1.4) σκούφος
κούκου
μου βγήκε ο κούκος αηδόνι, μου στοίχισε ο κούκος αηδόνι, μου κόστισε ο κούκος αηδόνι → płacić jak za zboże, przepłacić τρεις κι ο κούκος → nieliczni ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη → jedna jaskółka nie czyni wiosny
nazwa dźwiękonaśladowcza
forma równoważna κούκκος