atawizm () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) występowanie cech pierwotnych, prymitywnych, spotykanych u dawnych przodków
(1.1)
(1.1) Mężczyzna – mówię o prawdziwych mężczyznach, a nie o zapitych bydlakach – nastawiony winien być, i to też jest atawizm, na ochronę kobiety, na opiekuńczość. (1.1) Atawizmy są pośrednim dowodem ewolucji.
(1.1) regresja ewolucyjna, regres
atawistyczny atawistycznie
→ przodek
angielski: (1.1) atavism, reversion arabski: (1.1) تأسل baskijski: (1.1) atabismo białoruski: (1.1) атавізм bułgarski: (1.1) атавизъм esperanto: (1.1) atavismo francuski: (1.1) atavisme hiszpański: (1.1) atavismo interlingua: (1.1) atavismo łaciński: (1.1) atavismus nowogrecki: (1.1) αταβισμός rosyjski: (1.1) атавизм słowacki: (1.1) atavizmus ukraiński: (1.1) атавізм węgierski: (1.1) atavizmus włoski: (1.1) atavismo