rozmaryn ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) , rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych; (1.2) roślina z jednego z gatunków rodzaju rozmaryn (1.1) (1.3) przyprawa uzyskana ze świeżych lub wysuszonych liści rozmarynu (1.2)
(1.1-3)
(1.2) Rozmaryn uprawiany jest ze względu na dużą zawartość olejków eterycznych. (1.3) Dodaj rozmarynu do makaronu, będzie lepiej smakował.
(1.2) bagno boroweStanisław Dobrzycki, Zdobycze językoznawstwa polskiego (ciąg dalszy), „Poradnik Językowy” nr 6–7/1904, s. 107.
(1.1) rodzaj (1.2) roślina (1.3) przyprawa
(1.2) rozmaryn lekarski
rozmarynowiec , Rozmarynów rozmarynek rozmarynowy
< → rosa morska
angielski: (1.1) rosmarinus; (1.2) rosemary; (1.3) rosemary arabski: (1.1) czeski: (1.1) rozmarýn duński: (1.1) rosmarin ; (1.2) rosmarin ; (1.3) rosmarin francuski: (1.1) romarin hiszpański: (1.1) rosmarino łaciński: (1.1) Rosmarinus ; (1.2) rosmarinus macedoński: (1.2) рузмарин niderlandzki: (1.1) rozemarijn niemiecki: (1.1) Rosmarin nowogrecki: (1.1) δεντρολίβανο , αρισμαρί portugalski: (1.1) rosmaninho rosyjski: (1.1) розмарин serbski: (1.2) рузмарин słowacki: (1.1) rozmarín ukraiński: (1.1) розмарин węgierski: (1.1) rozmaring wilamowski: (1.1) rozmȧrin ; (1.2) rozmȧrin ; (1.3) rozmȧrin włoski: (1.1) rosmarino