diagnostyka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rozpoznawanie chorób na podstawie przeprowadzonych badań (zarówno u ludzi, jak i u zwierząt); (1.2) proces oceny cech i stanów psychicznych człowieka dokonywany przez psychologa za pomocą metod psychologicznych, którymi najczęściej są testy psychologiczne, obserwacja psychologiczna i wywiad; (1.3) ocena stanu technicznego maszyny lub urządzenia technicznego;
(2.1) i od: diagnostyk
(1.1-3)
(1.1) Diagnostyka nadprodukcji hormonów obejmuje testy laboratoryjne mierzące poziom hormonów we krwi lub moczu, testy dynamiczne oceniające funkcję gruczołów oraz badania obrazowe (USG, TK, MRI) identyfikujące potencjalne zmiany anatomiczne. (1.1) TK obrazuje bardziej szczegółowo kości, natomiast MR tkanki miękkie, dzięki czemu jest on szczególnie przydatny w diagnostyce zapalenia szpiku kostnego, zapalenia mięśni i martwiczego zapalenia powięzi.
(1.1) diagnostyka laboratoryjna / medyczna / preimplantacyjna / weterynaryjna (1.3) diagnostyka samochodowa
(1.2) diagnostyka psychologiczna (1.3) diagnostyka techniczna
diagnoza , diagnostyk , diagnosta, diagnozowanie , zdiagnozowanie diagnozować , zdiagnozować diagnostyczny, diagnozowalny diagnostycznie
< (diagnōstikós) → umiejący rozpoznawać, rozpoznawczy
angielski: (1.1) diagnostics; (1.2) diagnostics; (1.3) machine fault diagnosis białoruski: (1.1) дыягно́стыка ; (1.2) дыягно́стыка bułgarski: (1.1) диагностика duński: (1.1) diagnostik niemiecki: (1.1) Diagnostik ; (1.2) Diagnostik rosyjski: (1.1) диагностика; (1.2) диагностика; (1.3) (техническая) диагностика ukraiński: (1.1) діагно́стика ; (1.2) діагно́стика węgierski: (1.1) diagnosztika; (1.2) diagnosztika