paradoks () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zaskakujące twierdzenie sprzeczne z przyjętą powszechnie opinią (1.2) rozumowanie logiczne, pozornie oczywiste, prowadzące z powodu pewnych nieścisłości logicznych do wyniku sprzecznego z założeniem lub udowadniające jednocześnie dwie sprzeczne tezy
(1.1-2)
(1.1) Brzmi to jak paradoks, ale tak jest w istocie: wieczność miłości mieści się w jej krótkotrwałości. (1.2) Z powodu karnizmu większość społeczeństwa tkwi w mentalnym paradoksie: unikamy konfrontacji z cierpieniem zwierząt, ale jednocześnie czerpiemy przyjemność z ich spożywania.
(1.2) pozorny paradoks
(1.1) absurd, niedorzeczność (1.2) sprzeczność, antynomia
parodoksograf , paradoksografia , paradoksalność paradoksalny paradoksalnie
< < (=sprzeczny ze zdrowym rozsądkiem)
angielski: (1.1) paradox; (1.2) paradox baskijski: (1.1) paradoxa; (1.2) paradoxa białoruski: (1.1) парадокс ; (1.2) парадокс bułgarski: (1.1) парадокс ; (1.2) парадокс czeski: (1.1) paradox duński: (1.1) paradoks esperanto: (1.1) paradokso francuski: (1.1) paradoxe; (1.2) paradoxe galicyjski: (1.1) paradoxo ; (1.2) paradoxo hiszpański: (1.1) paradoja ; (1.2) paradoja kataloński: (1.1) paradoxa ; (1.2) paradoxa niemiecki: (1.1) Paradox ; (1.2) Paradoxon norweski (bokmål): (1.1) paradoks norweski (nynorsk): (1.1) paradoks nowogrecki: (1.1) παράδοξο ; (1.2) παράδοξο słowacki: (1.1) paradox szwedzki: (1.1) paradox
paradoks ()
rzeczownik (1.1) paradoks
paradoks ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) paradoks
paradoks ()
rzeczownik (1.1) paradoks
paradoks ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) paradoks
paradoks ()
rzeczownik (1.1) paradoks
paradoks ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) paradoks
paradoks ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) paradoks
paradoks ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) paradoks
paradoksalen, paradoksen paradoksalnost
paradoks ()
rzeczownik (1.1) paradoks
paradoks ()
rzeczownik (1.1) paradoks