zaczekać ()
,
czasownik nieprzechodni dokonany ( czekać) (1.1) pozostać w jednym miejscu lub stanie aż do momentu stania się czegoś, czego się chce
(1)
(1.1) Jeśli państwo zaczekacie, mogę zapłacić tę sumę w przyszłym tygodniu. (1.1) Często trzeba było chwilę zaczekać na kolejną partię bułek, które wyciągała z pieca kilkunastoletnia pomocnica, czy córka piekarza na drewnianej szufli, o długim trzonku.
(1.1) poczekać,
oczekiwanie , czekanie , zaczekanie czekać
polski język migowy: