dziwak () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, która nie zachowuje się normalnie, zgodnie z przyjętymi normami
(1.1)
(1.1) Cóż za dziwak, w środku miasta trzyma na działce osła.
(1.1) cudak, dziwoląg, ekscentryk, fiksat, oryginał
dziwaczność , dziwność dziwaczek dziwaczka dziwaczny, dziwny dziwacznie dziwaczeć
od , od , od czasownika → dziwić (się)
angielski: (1.1) weirdo, oddball białoruski: (1.1) дзівак czeski: (1.1) podivín duński: (1.1) særling , enspænder esperanto: (1.1) strangulo francuski: (1.1) tordu rosyjski: (1.1) оригинал , чудак ukraiński: (1.1) дивак wilamowski: (1.1) dźiwok włoski: (1.1) sciroccato , strambo , tomo