udręczać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( udręczyć) (1.1) przysparzać cierpień fizycznych lub psychicznych, męczyć, dokuczać czasownik zwrotny niedokonany udręczać się ( udręczyć się) (2.1) przysparzać sobie samemu cierpień fizycznych lub psychicznych (2.2) przysparzać sobie nawzajem cierpień fizycznych lub psychicznych
(1.1) (2.1-2)
udręka , udręczanie , udręczenie , dręczycielka udręczyć
arabski: (1.1) كرب hiszpański: (1.1) mortificar, atormentar. afligir; (2.1) atormentarse, afligirse