błona bębenkowa ()
, ,
fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński (1.1) błona oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego;
(1.1) ,
(1.1) Gdy słyszymy dźwięk, układ kosteczek słuchowych – młoteczek, kowadełko i strzemiączko – przekazuje drgania z błony bębenkowej do ucha wewnętrznego. (1.1) Trąbka słuchowa służy do wyrównywania ciśnień po obu stronach błony bębenkowej.
(1.1) bębenek
(1.1) błona
angielski: (1.1) eardrum, tympanic membrane arabski: (1.1) طبلة الأذن białoruski: (1.1) барабанная перапонка bośniacki: (1.1) bubnjić, bubna opna duński: (1.1) trommehinde fiński: (1.1) tärykalvo francuski: (1.1) tympan hiszpański: (1.1) tímpano japoński: (1.1) 鼓膜 (こまく) łaciński: (1.1) membrana tympani norweski (bokmål): (1.1) trommehinne / norweski (nynorsk): (1.1) trommehinne nowogrecki: (1.1) τύμπανο , τυμπανική μεμβράνη , τυμπανικός υμένας portugalski: (1.1) membrana timpânica, tímpano rosyjski: (1.1) барабанная перепонка szwedzki: (1.1) trumhinna ukraiński: (1.1) барабанна перетинка węgierski: (1.1) dobhártya włoski: (1.1) membrana timpanica , timpano